دوست داشتن از عشق برتر است:

        عشق يك جوشش كور است و پيوندي از سر نابينايي. اما دوست داشتن پيوندي خودآگاه و از روي بصيرتِ روشن و زلال.

        عشق بيشتر از غريزه آب مي خورد و هر چه از غريزه سرزند بي ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع ميكند و تا هر جا كه يك روح ارتفاع دارد، دوست داشتن نيز همگام با آن اوج مي يابد.

       عشق در غالب دلها، در شكلها و رنگهاي تقريبا مشابهي، متجلي مي شود و داراي صفات و حالات و مظاهر مشتركي است ،اما دوست داشتن در هر روحي جلوه اي خاص خود دارد و از روح رنگ مي گيرد وچون روح ها، بر خلاف غريزه ها، هر كدام رنگي و ارتفاعي و بعدي و طعم و عطري ويژۀ خويش دارند، ميتوان گفت كه به شمار هر روحي، دوست داشتني هست.

       عشق با شناسنامه بي ارتباط نيست و گذر فصلها و عبور سالها بر آن اثر مي گذارد، اما دوست داشتن در وراي سن و زمان و مزاج زندگي مي كند و بر آشيانۀ بلندش روز و روزگار را دستي نيست.

       عشق در هر رنگي و هر سطحي، با زيبائي محسوس، در نهان يا آشكار، رابطه دارد. چنانچه شوپنهاور ميگويد: شما بيست سال بر سن معشوقتان بيفزائيد، آنگاه تأثير مستقيم آن را بر روي احساستان مطالعه كنيد.

       عشق با دوري و نزديكي در نوسان است. اگر دوري به طول انجامد ضعيف مي شود، اگر تماس دوام يابد به ابتذال مي كشد. و تنها با بيم و اميد و تزلزل و اضطراب و ”ديدار و پرهيز ” زنده و نيرومند مي ماند.  اما دوست داشتن با اين حالات ناآشناست. دنيايش دنياي ديگري است.

       عشق جوششي يكجانبه است. به معشوق نمي انديشد كه كيبست؟ يك ”خودجوشي ذاتي” است، و از اين رو هميشه اشتباه مي كند و در انتخاب به سختي مي لغزد و يا همواره يكجابه مي ماند و گاه، ميان دو بيگانۀ ناهمانند، عشقي جرقه مي زند و چون در تاريكي است و يكديگر را نمي بينند، پس از انفجار اين صاعقه است كه در پرتو روشنائي آن، چهرۀ همديگر را مي توانند ديد و در اينجا است كه گاه، پس از جرقه زدن عشق، عاشق و معشوق كه در چهرۀ همديگر مي نگرند، احساس مي كنند كه همديگر را نمي شناسند و بيگانگي و نا آشنائي پس از عشق ـ كه درد كوچكي نيست ـ فراوان است. اما دوست داشتن در روشنائي ريشه مي بندد و در زير نور سبز مي شود و رشد مي كند و از اين رو است كه همواره پس از آشنائي پديد مي آيد، ودر حقيقت، در آغاز، دو روح خطوط آشنيائي را در سيما و نگاه يكديگر ميخوانند، و پس از” آشنا شدن” است كه ”خودماني” مي شوند. دو روح، نه دو نفر، كه ممكن است دو نفر با هم در عين رودربايستي ها احساس خودماني بودن كنند و اين حالت به قدري ظريف و فرار است كه به سادگي از زير دست احساس و فهم مي گريزد ـ  و سپس طعم خويشاوندي و بوي خويشاوندي و گرماي خويشاوندي از سخن و رفتار و آهنگ كلام يكديگر احساس مي شود و از اين منزل است كه ناگهان خود به خود دو همسفر به چشم مي بينند كه به پهندشت بي كرانۀ مهرباني رسيده اند و آسمان صاف و بي لك دوست داشتن بر بالاي سرشان خيمه گسترده است.

      عشق زيبائي هاي دلخواه را در معشوق مي آفريند و دوست داشن زيبائي هاي دلخواه را در ”دوست” مي بيند و مي يابد.

       عشق در دريا غرق شدن است و دوست داشتن  در دريا شنا كردن.

       عشق معشوق را مجهول وگمنام مي خواهد تا در انحصار او بماند، زيرا عشق جلوه اي از خود خواهي و روح تاجرانه و جانورانۀ آدمي است، و چون خود به بدي خود آگاه است، آن را در ديگري كه مي بيند، از او بيزار مي شود و كينه بر مي گيرد. اما دوست داشتن دوست را محبوب و عزيز مي خواهد و مي خواهد كه همۀ دلها آنچه را او از دوست در خود دارد، داشته باشد كه دوست داشتن جلوه اي از روح خدائي و فطرت اهورائي آدمي است و چون خود به قداست ماورائي خود بينااست، آن را در ديگري كه مي بيند، ديگري را نيز دوست مي دارد و با خود آشنا و خويشاوند مي يابد.

      در عشق رقيب منفور است و در دوست داشتن است كه « هواداران كويش را چو جان خويشتن دارند».

      عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن.

      عشق نيرويی است در عاشق كه او را به معشوق مي كشاند و دوست داشتن جاذبه ای است در دوست كه او را به دوست مي برد.

       عشق، تملك معشوق است، و دوست داشتن تشنگي محو شدن در دوست.

                                                                    دکتر علی شریعتی

داشتم عكساي گذشته رو نگاه ميكردم چند تا عكس ديدم و يه مرتبه يادم اومد ميتونه يه مطلب باشه:

زعفران

       زعفران گياهي است با نام علمي Sativus Crocus از خانواده  زنبق (lridaceae) .اين گياه چند ساله ، داراي پياز كوچك ، تقريبا كروي ، و پوشيده شده از غشاي قهوه اي رنگ مي باشد. اين گياه ، بومي نواحي مختلف آسيا به ويژه جنوب غربي آسيا ، جنوب اروپا و جنوب اسپانيا است ، ولي در حال حاضر در نقاط ديگري از دنيا كشت و برداشت مي شود . ارتفاع قسمت هوايي و بيروني گياه حدود 10تا 30 سانتي متر بوده كه داراي ساقه و تعدادي برگ هاي باريك است . از وسط برگ ها ، ساقه توليد شده ، گل خارج مي شود و در ماه هاي مهر تا آذر گل ها به تعداد يك تا سه عدد بر روي هر ساقه ظاهر مي شوند .گل ها به رنگ بنفش و داراي 6 گل برگ مي باشند . قسمت مورد استفاده ي گياه كه به نام زعفران در بازار تجارت موجود است انتهاي خامه و كلاله ي گل (مادگي ) مي باشد كه به رنگ قرمز متمايل به نارنجي است . چون زعفران داراي مصارف متعدد بوده و جايگاه ويژه اي را در تغذيه دارد ، از اين رو اطلاعات مفيدي براي خوانندگان و مصرف كنندگان اين ماده ي با ارزش ارائه مي شود .

خواص درماني

       زعفران در فارماكوپه ي اروپا (كتاب رسمي داروسازي) قيد شده به شكل تنطوري با نام OpiiCrocata Tinctura وجود دارد .

                                                          زرشك

       زرشك خوراكى محصول درختچه اى است به ارتفاع ۳ تا ۶ متر با شاخه هاى شكننده به رنگ قرمز مايل به قهوه اى، برگ هاى چرمى، تخم مرغى، پهن و گلى آذينى مجتمع كه داراى ۲۰ تا ۲۵ و گاهى تا ۴۰ گل است. ميوه هاى كوچك قرمز رنگ به شكل خوشه هاى آويخته اند. ميوه زرشك داراى اسيد هاى آلى و تركيبات فنولى بوده و علاوه بر رنگدانه هاى آنتوسيانينى و كاروتنوئيدى داراى آنزيم هاى فنولاز، پلى فنولاز و گليكوزيداز است. طبق شواهد به نظر مى رسد كه ذكرياى رازى نخستين كسى بوده كه خواص طبى اين گياه را شناخته و خوردن آب زرشك را براى درمان تب، عطش و التهاب توصيه كرده است. در ايران مردم آب زرشك را مى نوشند و از ميوه آن در تهيه غذا، مربا، ترشى، لواشك، شربت، پولكى و سوهان عسلى استفاده مى كنند.

 در سال هاى اخير به منظور استفاده صنعتى از زرشك تحقيقات زيادى درباره تهيه فرآورده هاى مختلفى مانند نوشابه، سس، ژله، آب نبات، پاستيل، پودر رنگى خوراكى و... از ميوه زرشك انجام شده است. ميوه زرشك به دليل طبيعت سرد و خشكى كه دارد براى تقويت كبد، قلب، مسكن معده و بند آورنده خون بواسير و از برگ زرشك نيز در عوارض ناشى از كمبود ويتامين C و درمان زخم معده، رفع اسهال و آب آوردگى بافت ها و درمان اسكوربوت استفاده مى شود. براساس مطالعات بيشتر خواص دارويى زرشك مربوط به آلكالوئيدهاى مختلف در اندام هاى مختلف اين گياه است.
       در ايران استان خراسان و عمدتاً شهرستان هاى قائن و بيرجند مهم ترين مناطق توليد زرشك در كشورند و تقريباً ۹۵ درصد زرشك كشور در اين دو شهر توليد مى شود. در سال هاى اخير كشت اين محصول به شهرستان هاى گناباد و فردوس هم گسترش يافته است.

این مطلب باید دیروز کار میشد اما به خاطر سالگرد تولدم و تولد بهروز ( نهم آبان) گذاشتم واسه حالا.

به هر حال خدا دیروز صبح یه خواهر زاده ملوس بهمون داد.

ایشالله پاش سبک باشه